Informatie

In 1945 hebben veel Poolse soldaten onder leiding van Generaal Maczek op weg naar hun vrije vaderland, tijdens de bevrijdingsacties in Nederland hun leven gegeven. Velen hebben toen ook hun hart aan “de parel van het Zuiden, de mooiste stad: Breda” en aan de vele lokale schonen verloren.

Ondanks het feit dat erkenning toen uitbleef, hielpen zij mee aan de wederopbouw van Breda.

Toen ik begin jaren 80, net voor de opstand van Solidariteit, naar Nederland kwam, heb ook ik mijn hart aan de mooie stad Breda (en aan mijn man) verloren. Ik ben toen door de bewoners van deze stad geweldig ontvangen en ben in de loop van de jaren geholpen door vele Nederlanders.

Ik heb geleerd van de stad en van Nederland te houden, naast de liefde voor mijn geboorteland: Polen. Land dat jarenlang geteisterd was door vele aanvallen van de buurlanden. Omdat Polen als land vaak door andere agressors bezet was, ontwikkelden de Polen een grote drang naar vrijheid. Voor “uw en onze vrijheid” hebben zij jaren op vele fronten in Europa gevochten.

In 2012 aan het ziekbed van een vriendin, Hanna ’t Hart-Waślicka, heb ik een groep Polen van nu leren kennen. Hanna heeft aan Poolse mensen lessen Nederlandse taal gegeven en zij heeft aan deze mensen de tradities van de nieuwe buren uitgelegd. Deze jonge, goed opgeleide Polen hebben aan het begin van de 21e eeuw Nederland en specifiek Breda uitgekozen als land en stad waar zij hun kinderen graag willen zien opgroeien.

Zij werken hier en dragen veel bij aan de economische groei van Breda en Nederland.

Hanna is helaas op 8 januari 2013 overleden, maar de vriendschap met de jonge mensen is gebleven.

Ik kwam toen op het idee deze stichting op te richten, enerzijds ter nagedachtenis aan Hanna ‘t Hart en anderzijds ter nagedachtenis aan de Polen die bijna 70 jaar geleden Breda bevrijd hebben, hier gewoond hebben en hier gestorven zijn.

Het doel van deze stichting is Nederlanders en Polen elkaars cultuur, geschiedenis en gebruiken te laten zien om elkaar zo (beter) te leren kennen, elkaar helpen waar mogelijk en met elkaar geweldige feesten beleven.

Ik heb veel van de nuchtere, praktische Nederlanders geleerd en toch ben ik mijn identiteit, mijn enthousiasme, mijn gastvrijheid en mijn liefde voor Polen niet kwijtgeraakt.

Omdat wij juist hier leven, in Breda, waar vele Polen hun leven hebben gegeven en waar zij hun hart hebben gevolgd. Zodat wij nu in een vrij Europa, tussen de Europeanen van vandaag mogen leven en onze kinderen groot mogen zien worden.

De voorzitter,

Bozena Rijnbout-Sawicka